Ates bir gün suyu görmüs yüce daglarin ardinda sevdalanmis onun deli dalgalarina.
Hirçin hirçin kayalara vurusuna,
yüregindeki duruluga demis ki suya:
Gel sevdalim ol,hayatima anlam veren mucizem ol...

Su dayanamamis atesin gözlerindeki sicakliga al demis;
Yüregim sana armagan...
Sarilmis atesle su birbirlerine sikica, kopmamacasina...

Zamanla su, buhar olmaya,ates, kül olmaya baslamis.Ya kendisi yok olacakmis, ya aski...Bastan alinlarina yazilmis olan kaderi de yüregindeki kederi de
alip gitmis uzak diyarlara su...

Ates kizmis, ates yakmis ormanlari...
Aramis suyu diyarlar boyu, günler boyu, geceler boyu Bir gün gelmis, suya varmis yolu Bakmis o duru gözlerine suyun,
biraz kirgin, biraz hirçin. Ve o an anlamis;askin bazen gitmek oldugunu.
Ama gitmenin yitirmek olmadigini....
Ates durmus, susmus, sönmüs askiyla.

Iste o zamandan beridir ki:Ates sudan,
su atesten kaçar olmus..Atesin yüregini sadece su, Suyun yüregini sadece ates alir olmus...

güzel hikaye orti yaaa